Blog

Wydatki kwalifikowane oraz moment ich ujęcia w SSE

15 lutego 2016
Kinga Werk
Blog, Specjalne Strefy Ekonomiczne

Wydatki kwalifikowane oraz moment ich ujęcia w SSE

Podmioty prowadzące działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (dalej SSE) są zobligowane do prowadzania ewidencji oraz obliczania wydatków kwalifikowanych. Maksymalny poziom takich wydatków wraz z wysokością przysługującej danemu podatnikowi pomocy publicznej określony jest w zezwoleniu strefowym.

Pod pojęciem wydatków kwalifikowanych rozumie się koszty poniesione przed podatnika wyłącznie po dniu uzyskania zezwolenia strefowego, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy.

Zgodnie z § 6 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10.12.2008 r. w sprawie pomocy publicznej i udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach SSE (Dz. U. Nr 232, poz. 1548 ze zm.) za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną uznaje się koszty inwestycyjne poniesione na terenie SSE w trakcie obowiązywania zezwolenia strefowego, takie jak:

  • cenę nabycia bądź koszt wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich do składników majątku podatnika;
  • cenę nabycia gruntów lub prawo ich wieczystego użytkowania;
  • koszt rozbudowy bądź modernizacji posiadanych środków trwałych (przy czym należy pamiętać, że do wydatków kwalifikowanych nie można zaliczyć kosztu remontu środka trwałego);
  • cenę nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej;
  • koszt związany z najmem bądź dzierżawą gruntów, budynków i budowli (pod warunkiem, że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców ? co najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu zakończenia nowej inwestycji);
  • cenę nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub dzierżawy.

Cenę nabycia i koszt wytworzenia środków trwałych, jak również wartości niematerialnych i prawnych ustala się zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości.

Pod pojęciem ?poniesienia? wydatku rozumie się rzeczywistą jego realizację, a nie zamiar poniesienia kosztu bądź zobowiązanie do poniesienia go w przyszłości. W celu wyliczenia wartości otrzymanej lub dopuszczalnej pomocy publicznej należy odnieść się do kosztów w ujęciu kasowym.

Organy podatkowe nie uregulowały wprawdzie jednoznacznie pojęcia momentu ujęcia kosztów inwestycyjnych, dlatego pojawiają się również argumenty przemawiające za metodą memoriałową. Ze względu na brak jednolitej linii orzecznictwa oraz liczne sprzeczne stanowiska organów sądowych i podatkowych bezpieczniejszym rozwiązaniem dla podatnika będzie ujmowanie kosztów metodą kasową, czyli w momencie ich faktycznego poniesienia, udokumentowanego potwierdzeniem zapłaty.

Podstawa prawna:
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10.12.2008 r. w sprawie pomocy publicznej i udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach SSE (Dz. U. Nr 232, poz. 1548 ze zm.)